کاش من هم آبی شوم

 

خوش به حال آسمان كه هر وقت دلش می گيرد، بی بهانه می بارد.

 

  به كسی توجه نمی كند ... از كسی خجالت نمی كشد ... می بارد... می بارد...

 

 اين قدر می بارد تا آفتابی بشود  ... ‌آبی بشود ...!!!

 

کاش ... کاش می شد مثل آسمان بود ... كاش می شد وقتی دلم می گرفت اونقدر ببارم تا بالاخره

 

آفتابی بشوم ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشی بوده ... انگار نه انگار كه  غصّه ای بوده ...

 

همه چيز فراموشم می شد ...!!!

 

آسمان چشم های من تا صبح بارید...

 

نگام کن...

 

حالا آبی شدم؟؟ 

|+|